Henry Lubong's Journal » Article

600,00 Lang Daw Ang Dumalo Sa Grand Evangelical Mission, Bleh!

Henry Lubong — Tue, 28 Feb 2012 20:24:10 +0000

Sabi ng mga pulis, 600,00 lang daw ang dumalo sa ginanap na G.E.M. (Grand Evangelical Mission) ng Iglesia Ni Cristo sa Manila kahapon. Mga kulukoy, NAKAKATAWA kayo! Kapag may rally sa EDSA, ang estimate nyo lagi eh nasa 3 million to 4 million ang pumupuntang tao. Ikumpara nyo nga yung laki ng pinagdadausan sa EDSA sa lawak ng lugar sa paligid ng Grand Quirino. Hamak mas malaki ang lugar kahapon! Punong-puno ng mga miyembro ng INC at ng maraming mga bisita. Ang totoo, yung iba naming mga kapatid sa mga karatig na probinsya ay hindi na nga nakarating dahil na-stranded. May mga bus daw na hindi bumiyahe papuntang Manila.

Fyi, sa ibang dako ng Pilipinas na pinagdausan din ng GEM ay daan-daang libo na ang mga dumalo. Baka nahilo na ang ating mga kapulisan sa dami ng tao kaya nagkamali ng ibinigay na estimate… kaya?

Anyway, wala naman talaga sa bilang yan. Ang mahalaga, naidaos ng matagumpay at mapayapa ang Pamamahayag ng mga salita ng Diyos kahapon. Walang nangyaring gulo dahil disiplinado ang mga dumalo kahapon. Ang lahat ng ito ay para sa kapurihan ng Ama! Sa mga makukulit na politiko at media, ang Pamamahayag kahapon ay purely religous activity lang, walang anumang bahid na politika. Dalawang ministro lamang ang nagturo at nagsalita sa podium at pawang mga salita ng Diyos lamang ang ipinrisinta sa mga tao. At sa mga mapanitig, nilinis din po ng mga kapatid namin yung kakaunting kalat na naiwan sa lugar.

“Kung Saan Sila Masaya, Bayaan Mo Sila”

Henry Lubong — Fri, 06 Jan 2012 20:51:02 +0000

Ito ang bago kong motto for this year, napulot ko sa kanto

Sa totoo lang may mga natutunan din naman ako sa mga nangyari sa akin last year. Totoo ang kasabihan, “you can’t please everyone.” Kahit na ano ang sabihin at gawin mong mabuti sa isang tao, mayroon at mayroon ding masasabing hindi maganda sa ‘yo. Kaya kapag may mga nakikita at naririnig ka, ang mabuting gawin ay… “manahimik ka na lang!” Minsan kasi, namimis-interpret ng ibang tao. Kapag nakikita nilang masaya ka, ang akala na nila ay wala kang problema. Kapag nakikita naman nilang tahimik at minsan ay gusto mong mapag-isa, aakalain na nila na problemado ka. Kapag minamalas, ang itatawag pa sa ‘yo ay masungit. At sa mga close-minded, iisipin pa nila na galit ka sa kanila. Hay buhay, may mga tao yata na talagang ipinanganak ng ganyan.

Kaibigan, kung ako sa ‘yo, kapag may mga naririnig kang hindi maganda, bayaan mo na lang sila. Isipin mo na lang na yun lang ang kanilang kaligayahan sa buhay. Ang mahalaga, wala kang ginagawang masama at wala kang inaapakang tao. Kapag inisip mo ang lahat ng yan, ikaw din ang kawawa. Sabi nga ng Apo Hiking “ang buhay mo’y alalahanin at ‘wag naman maging maramdamin; at tatanda kang bigla, pag tumulo ang luha; hahaba ang mukha at ikaw ang siyang kawawa.” Iukol mo na lang ang pansin mo sa mas mahahalagang bagay sa buhay mo. Life is too short nga daw ‘di ba.

Kaya samahan mo na lang ako sa motto ko… kung saan sila masaya, bayaan mo sila!